Η Άγκνι Ζότι είναι μια καλλιτέχνιδα πολυμέσων που επικεντρώνεται στη ζωγραφική και ενσωματώνει επίσης το φως, την τέχνη του βίντεο, τον ήχο, την περφόρμανς και τα νέα μέσα στο έργο της. Κεντρικό στοιχείο της καλλιτεχνικής της οπτικής αποτελεί η εξερεύνηση της ατομικότητας στο πλαίσιο της παγκόσμιας συνείδησης, θεωρώντας τα πάντα ως ενέργεια σε δυναμικό.

Έχει πρωτοστατήσει στη χρήση του φωτός ως μεταφοράς για τη γνώση, αξιοποιώντας το για να μεταβάλλει τις αντιλήψεις μέσα από τους πίνακές της. Το έργο της διερευνά την αλληλεξάρτηση όλων των πραγμάτων, αντλώντας παραλληλισμούς μεταξύ μοριακών δομών, φυσικών μοτίβων και κοσμικών φαινομένων, συνδέοντας έτσι τον μικρόκοσμο με τον μακρόκοσμο. Οι αφηρημένες συνθέσεις της αποτελούν οργανωμένο χάος.

Η Ζώτη αποτυπώνει την ουσία του χρόνου και του χώρου ως δυναμικές οντότητες χρώματος και μορφής και δημιουργεί με μεγάλη προσοχή τα χρώματά της χρησιμοποιώντας χρωστικές ουσίες, μέταλλα και πολύτιμους λίθους, προκειμένου να επιτύχει συγκεκριμένες υφές που απορροφούν, αντανακλούν και διαθλούν το φως. Αυτή η διαδικασία επιτρέπει στους πίνακές της να αλληλεπιδρούν με το περιβάλλον τους, δημιουργώντας ζωντανά, ενεργητικά έργα που διαθέτουν τη δική τους ταυτότητα. Αντλεί έμπνευση από την κυριαρχία της παράδοσης και την εκσυγχρονίζει, ώστε να συνάδει με το δικό της όραμα για την ύπαρξη.

Ο Ευάγγελος Μιχέλης είναι απόφοιτος της Σχολής Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, όπου σπούδασε στο εργαστήριο της Τέτα Μακρή. Στη συνέχεια, παρακολούθησε επιμόρφωση στον τομέα της Εσωτερικής Διακόσμησης στη Βαρκελώνη και ειδικεύτηκε στη συναισθηματική εσωτερική διακόσμηση. Βραβεύτηκε για δύο συνεχόμενα έτη στα COMMERCIAL INTERIOR AWARDS 2019 και στα INTERIOR AWARDS 2020, κερδίζοντας συνολικά έξι βραβεία.

Ως εικαστικός καλλιτέχνης, έχει δημιουργήσει έργα χρησιμοποιώντας ποικίλα υλικά, τα οποία κοσμούν πολλούς ιδιωτικούς και επαγγελματικούς χώρους. Έχει συμμετάσχει σε πολυάριθμες ομαδικές εκθέσεις σε γκαλερί της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Τα εικαστικά του έργα αποτελούν μέρος συλλογών που ανήκουν σε συλλέκτες και οργανισμούς, όπως η Heineken και το Μακεδονικό Μουσείο Θεσσαλονίκης. Ως “καλλιτεχνικό πνεύμα”, έχει διακριθεί κατά καιρούς στο styling και την καλλιτεχνική διεύθυνση φωτογραφικών λήψεων, διαφημίσεων, εκστρατειών και άρθρων μόδας.

Έχει διακοσμήσει τα σπίτια κυβερνητικών αξιωματούχων, επιχειρηματιών και καλλιτεχνών, καθώς και αλυσίδες καταστημάτων, ξενοδοχεία και γιοτ. Τα τελευταία χρόνια, σχεδιάζει αντικείμενα, αξεσουάρ και έπιπλα που διατίθενται σε περιορισμένο αριθμό, ενώ επιβλέπει την παραγωγή μιας σειράς υφασμάτων ταπετσαρίας, κουρτινών και ταπετσαριών τοίχου που φέρουν την υπογραφή του. Του αρέσει να ταξιδεύει, να γνωρίζει διαφορετικούς πολιτισμούς, να αντλεί έμπνευση από την πολιτιστική κληρονομιά κάθε τόπου και να ενσωματώνει αυτές τις επιρροές με διαλεκτικό τρόπο στα έργα του.

Ο Βασίλης Μιχόπουλος (Vmixo) είναι Έλληνας ποπ καλλιτέχνης. Μέσα από την καλλιτεχνική του αλχημεία, μεταμορφώνει συνηθισμένους καμβάδες σε ζωντανές αφηγήσεις, όπου η τέχνη του δρόμου ζωντανεύει δίπλα σε γνωστούς και αγαπημένους χαρακτήρες κινουμένων σχεδίων.

Ως καλλιτέχνης, εισάγει μια νέα οπτική και ασυνήθιστες τεχνικές στη δημιουργία του, καθώς ανήκει σε μια ομάδα ατόμων που πάσχουν από δαλτονισμό, μια διαταραχή της όρασης κατά την οποία το άτομο δεν μπορεί να διακρίνει ορισμένα χρώματα. Αυτό προσδίδει στα έργα του έναν μοναδικό χαρακτήρα που τα κάνει να ξεχωρίζουν.

Η τέχνη του αντανακλά τη ζωντάνια και τη χαρά της ποπ κουλτούρας, με έντονες χρωματικές αντιθέσεις και ζωντανά στοιχεία. Τα ζωηρά χρώματά του, σε συνδυασμό με τις περίπλοκες λεπτομέρειες, δίνουν ζωή στα έργα του, γεφυρώνοντας τα χάσματα μεταξύ πολιτισμών και κοινωνικών υποβάθρων, ενώ μας υπενθυμίζουν την ομορφιά και την ποικιλομορφία που συναντάμε στην καθημερινή ζωή.

Εν κατακλείδι, ο Vmixo είναι ένας καλλιτέχνης που συνδυάζει με άνεση την τέχνη του δρόμου με τον μαγευτικό κόσμο των κινούμενων χαρακτήρων και την αντίθεση με τη σύγχρονη ζωή.

Η Γεωργιάνα Δαλάρα σπούδασε θέατρο, λογοτεχνία και διδασκαλία γιόγκα. Εργάζεται ως εικαστική καλλιτέχνιδα και δασκάλα γιόγκα.

Οι πίνακές της λειτουργούν τόσο συλλογικά, σαν ένα χορευτικό παζλ, όσο και ξεχωριστά. Το βασικό τους στοιχείο είναι το περίγραμμα που σχεδιάζεται με μαρκαδόρο πάνω σε χαρτί.

Ένα σχέδιο που δεν μπορεί να σβηστεί, αλλά συνεχίζεται και εξελίσσεται μέχρι να ολοκληρωθεί κάθε φύλλο χαρτιού. Στη συνέχεια, συνήθως προστίθενται χρώματα, που αναδεικνύουν την ποιότητα κάθε σύνθεσης. Παρουσιάζονται ως πίνακες, ενώ ζωγραφισμένα ρούχα και αντικείμενα στολίζουν την καθημερινότητα μικρών και μεγάλων, υπενθυμίζοντάς μας ότι τα μικρά και απλά πράγματα μπορούν σίγουρα να μας ψιθυρίσουν την αγάπη τους.

Ο Σούντα Ντάνιελ είναι ένας προσγειωμένος, διακεκριμένος, ανεξάρτητος, διεθνής, ενεργός, πλήρους απασχόλησης και φουτουριστικός Βρετανός καλλιτέχνης και ζωγράφος ελαιογραφίας. Το ιδιαίτερο ενδιαφέρον του εστιάζεται στον Κόσμο και στην Ομορφιά της Φύσης. Όσο περισσότερο θαυμάζει την ομορφιά του απέραντου Σύμπαντος, τόσο περισσότερο συνειδητοποιεί πόσο εκπληκτική είναι η Γη μας, ως αναπόσπαστο μέρος του Κόσμου μας.

Νοιάζεται για τον μοναδικό μας πλανήτη, τη Γη, που αποτελεί το μοναδικό πολύτιμο σύστημα υποστήριξης της ζωής που διαθέτουμε. Πιστεύει ακράδαντα ότι έχουμε το ηθικό καθήκον να τον προστατεύσουμε και να τον διαφυλάξουμε.

Αγάπησε και τίμησε την τέχνη καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του, από τα εφηβικά του χρόνια στη Σιγκαπούρη μέχρι την απόκτηση του πτυχίου Καλών Τεχνών και του μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών στο Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ σήμερα εργάζεται ως ανώτερος λέκτορας Ζωγραφικής και διευθυντής του προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών Καλών Τεχνών στο Πανεπιστήμιο του Ντέρμπι, στο Ηνωμένο Βασίλειο. Επίσης, μετά τη συνταξιοδότησή του, διετέλεσε Καλλιτέχνης σε Κατοικία στο Πολυτεχνικό Ινστιτούτο της Βιάννα ντο Καστέλο, στην Πορτογαλία, για δύο χρόνια.

Έχει επίσης πραγματοποιήσει εκτενή έρευνα στους ακόλουθους τομείς: φιλοσοφία της επιστήμης, παγκόσμιες θρησκείες, καλλιτεχνική εκπαίδευση, αστρονομία, αρχιτεκτονική και νευροαισθητική για το

τον ανθρώπινο εγκέφαλο και την ομορφιά.

Γεννήθηκε στη Βέροια και από το 2021 είναι λέκτορας στη Σχολή Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Είναι κάτοχος διδακτορικού διπλώματος με θέμα διατριβής: ‘Η απεικόνιση του παιδιού: από τις φωτογραφικές εικόνες στη ζωγραφική’ από το Πανεπιστήμιο Middlesex του Λονδίνου, καθώς και δύο μεταπτυχιακών τίτλων από το Goldsmith’s College / Πανεπιστήμιο του Λονδίνου και το Πανεπιστήμιο Middlesex, ως υπότροφος του Ιδρύματος ‘Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης’. Είναι επίσης απόφοιτος με άριστα (summa cum laude) της Σχολής Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών.

Έχει πραγματοποιήσει δώδεκα ατομικές εκθέσεις, με την πρώτη να είναι:

‘Το όνομά μου είναι… LOLITA’, στη γκαλερί τέχνης α. Αντωνόπουλου στην Αθήνα, και πιο πρόσφατα η έκθεση “Agon” στο Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού υπό την αιγίδα του ICOM στη Θεσσαλονίκη. Έχει συμμετάσχει σε είκοσι ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, ενώ εκπροσώπησε την Ελλάδα στην 8η και 9η Μπιενάλε Νέων Καλλιτεχνών από χώρες της Ευρώπης και της Μεσογείου, στη Ριέκα το 1997 και στη Ρώμη το 1999, αντίστοιχα.

Έχουν εκδοθεί πέντε κατάλογοι με το έργο του, οι οποίοι περιλαμβάνουν κείμενα ιστορικών και κριτικών τέχνης: της Σάνιας Παπά, της Μαρίνας Φωκίδη, του Τζον Τόμσον και του Τζιμ Μούνι, ενώ από το 2000 περιλαμβάνεται στο «Λεξικό Ελλήνων Καλλιτεχνών», Τόμος 4, που εκδόθηκε από τις Εκδόσεις Μελίσσα.

Τα έργα του φιλοξενούνται στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (MOMus), στο Μουσείο Βόρης, στην Prodea Investments (Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος) και στο

πολλές άλλες κρατικές και ιδιωτικές συλλογές.